رفتن به زیارت هدر دادن پول برای اعراب است!
با رفتن به زیارت، پول خود را صرف اعرابی میکنیم که خودشان از نسل قاتلان امام حسین اند.
پاسخ شبهه:
در ابتدا باید گفت در دین مبین اسلام ما چیزی به نام عرب و عجم، سیاه و سفید و … نداریم. همه انسانها از یک پدر و مادر آفریده شدهاند. خداوند متعال بیارزش بودن این مسائل را در آیات مختلف قرآن کریم بیان فرموده است. از آن جمله:
(یا أَیهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناکمْ مِنْ ذَکرٍ وَ أُنْثی وَ جَعَلْناکمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَکرَمَکمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاکمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ خَبِیرٌ) (حجرات/13)
ای مردم! ما شما را از یک مرد و زن آفریدیم و به اقوام و تیره های گوناگونی تقسیم نمودیم تا به وسیله آن همدیگر را بشناسید(نه آنکه به آن افتخار کنید) گرامی ترین فرد در پیشگاه خداوند، پرهیزگارترین شماست؛ همانا خدا دانا و آگاه است.
(اتَّقُوا رَبَّکمُ الَّذِی خَلَقَکمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ) (نساء /1)
از(مخالفت) با خدایی که همه شما را از یک تن آفریده بپرهیزید
همچنین پیامبر رحمت حضرت محمد(صلی الله علیه وآله وسلم) فرموده اند:
- همه مردم در روزگار گذشته و حال، مانند دندانه های شانه، مساوی و برابرند، عرب بر عجم، و سفید بر سیاه برتری ندارد و ملاک فضیلت، تقوا و پرهیزگاری است.[1]
پس بیان این مسائل جز تفرقه افکنی میان انسان ها و بهخصوص مسلمانان و شیعیان نتیجهای دیگر در برندارد و فقط باعث خوشحالی دشمنان میشود.
حال از آنان که این مسائل را مطرح میکنند باید پرسید آیا ندیده اید که چگونه مردم عراق در ایام اربعین با تمام توان خود در خدمت و پذیرائی زوار اباعبدالله الحسین (علیه السلام) به خصوص زوار غیرعراقی هستند؟ این مردم در این ایام چنان از دل و جان و با تمام وجود برای نوکری زوار تلاش می کنند که تمام دوست و دشمن در دنیا انگشت به دهان مانده اند. آیا آنها به این مسائل عرب و عجم فکر می کنند یا همه زوار امام حسین(علیه السلام) را به یک چشم مینگرند؟
سؤال دیگری که از این افراد باید پرسید این است، آیا وقتی که برادران و خواهران عرب ما از کشورهای دیگر برای زیارت امام رضا(علیه السلام) و حضرت معصومه(سلام الله علیها)به ایران میآیند، به آن ها میگویید پولتان را اینجا خرج نکنید، حیف است، یا به دلارهای آنها جور دیگری نگاه میکنید؟
ساکنان کربلا از نسل چه کسانی هستند:
در اینجا بد نیست از لحاظ تاریخی ساکنین کربلا را مورد بررسی قرار دهیم:
قطعا سپاهی که به جنگ امام حسین در کربلا آمدند از اهالی آن منطقه نبودند، بلکه اولین قبیلهای که نزدیک کربلا بودند و در آنجا سکونت داشتند قبیله بنیاسد بود، کسانی که بدن شهدای کربلا را دفن کردند. آنها به مانند نگهبان عمل میکردند و اگر افرادی از قبایل قاتلین سیدالشهدا(علیه السلام) برای سکونت به آنجا میآمدند چون تمام قبایل را می شناختند، به آنها اجازه این کار را نمیدادند.
سید ابراهیم مجاب، اوّلین شخصیت از اولاد فاطمه زهرا(سلام الله علیها) بود که در سال 247ق به کربلا رفته و در آنجا سکونت گزید. امروزه نیز چندین طائفه بزرگ از سادات موسوى از نسل همین سید بزرگوار در کربلا زندگى مىکنند.
به مرور زمان، اهتمام شیعیان برای زیارت امام حسین(علیه السلام) و شهدای کربلا زمینه تبدیل آنجا به سکونتگاه شیعیان را فراهم کرد. از سدههای دوم و سوم قمری نخستین عمران و آبادانی در کربلا پایهریزی شد.
همزمان با توسعه شهر کربلا در سده سوم قمری مدارس دینی کربلا تأسیس شد. در پی آن با رونق علمی حوزههای کربلا خاندانهای شیعی متعددی برای کسب علم در کربلا ساکن شدند که خاندان آلطعمه و آلنقیب، بهبهانی، شهرستانی و شیرازی از آن جملهاند.
پس با قاطعیت میتوان گفت افرادی که در کربلا ساکن هستند از محبین و شیعیان اباعبدالله الحسین (علیه السلام) میباشند نه از قاتلین و دشمنان آن حضرت.
اگر ساکنین کربلا از دشمنان میبودند باید زیارت ترک میشد؟
حتی در صورتی که نپذیریم اجداد ساکنان کنونی کربلا از دوستداران و شیعیان اهل بیت بودهاند، بازهم نمیتوانیم ادعای شبههگر را بپذیریم و زیارت را ترک کنیم. زیرا،
اولاً: به فرض آنکه اجداد ساکنان عتبات عراق از زمره ظالمین و قاتلین اهلبیت باشند، آیا عمل اجدادشان باید به پای آن ها نوشته شود؟ ساکنان کنونی عتبات، قطعاً از موالیان اهلبیت هستند و در همه برحههای تاریخ از بذل مال و جان در راه دفاع از حریم اهل بیت و بزرگداشت مراقد شریف امامان کوتاهی نکردهاند. پس نباید عمل احتمالی اجدادشان به پای آنها نوشته شود.
ثانیاً: به فرض بالاتر که ساکنان عتبات عالیات و کربلا از دشمنان اهل بیت هم باشند باز هم مجوز برای ترک زیارت نیست. از آنجا که زیارت اباعبدالله الحسین(علیه السلام) مظهر اتمّ تعظیم شعائر الهی است، این مهم هیچگاه از سوی شیعیان و محبین اهل بیت ترک نگردیده و حتی حاضر به از دست دادن برخی از اعضاء بدن خود در راه زیارت هم میشدهاند. قطعاً در آن دوران هم حاکمان جور بر منطقه تسلط داشتهاند، اما توصیه امامان شیعه همواره بر زیارت کربلا حتی با وجود همین سختی ها بوده است.
مگر حرمین شریفین (مکه مکرمه و مدینه منوره) سالیان سال نیست که در دست وهابیت است، آیا شخص مؤمن به احکام الهی چنین حکم میکند که چون ساکنان آنجا وهابیاند به حج نباید رفت؟ قطعاً دستورات اسلام بر این مبناست که زیارت خانه خدا و حج در هیچ شرایطی تعطیل نگردد، و مؤمنان نیک میدانند که انجام حج، تکریم فرمان الهی است نه تکریم وهابیت. پس به فرض اینکه حرف شبهه گر را نیز بپذیریم بازهم مجاز به ترک زیارت نیستیم، زیرا هدف از زیارت تکریم مَزور (امامان شیعه) است نه تکریم ساکنان آن شهرها.
—————————————————————————————————
[1] – انّ الناس من عهد آدم الی یومنا هذا مثل اسنان المشط لا فضل للعربی علی العجمی و لا الاحمر علی الاسود الّا بالتّقوی
الاختصاص، شيخ مفيد، المحقق :علي أكبر الغفاري ، المحقق :السيد محمود الزرندي ،الناشر: دار المفيد للطباعة والنشر والتوزيع – بيروت ،ص 341.